Skip to main content

2019

Hoe komt het dat we ons soms slechte ervaringen uit het verleden blijven herinneren en daaraan vasthouden en het moeilijk vinden ze los te laten en verder te gaan? Ik heb vaak mensen horen vertellen over slechte ervaringen die ze lang geleden hadden, ervaringen waarvan ze de emotionele pijn, wrok en boosheid over iets dat zij als onrechtvaardig beschouwden moeilijk konden overwinnen. Daardoor ging ik me afvragen hoe het komt dat we ons soms onmachtig voelen om vooruit te komen en bepaalde situaties achter ons te laten.

Een kunstwerk, de beschrijving van een gebeurtenis in een boek of een scène in een film, kunnen ons soms een belangrijke les leren, een les die je nooit meer vergeet. Dat was het effect op mij toen ik een levendige vertolking zag van een man die werd gestopt in het spoor van kwade bedoelingen door een verbazingwekkende daad van liefde.

Toen ik 11 jaar oud was, werd mij verteld dat ik een ongeneselijke ziekte had, celiac ziekte genaamd. Celiac ziekte, glutenintolerantie, betekende dat ik geen brood, pasta, koekjes en sommige soepen kon eten en, het ergst van alles, snoepjes.

Jaren geleden studeerde ik aan de Sorbonne, de universiteit van Parijs. De ontzagwekkende stadsgezichten en prachtige gebouwen wekten mijn interesse op voor grootse architectuur.

Ik wil graag mijn dank uitspreken voor de genezing van een wrat, nu bijna een jaar geleden. Toen ik de wrat op mijn onderbeen ontdekte ging ik direct bidden voor genezing.

Een paar jaar geleden besloten mijn vrouw en ik een avontuurlijke reis te gaan maken naar Peru. Toen we ons aan het voorbereiden waren voor de reis stuitten we op veel waarschuwingen over voedselvergiftiging die reizigers hadden opgelopen door het eten van het plaatselijke voedsel.

Enkele jaren geleden tijdens een verhuizing, kwam ik mijn handgemaakte dagboek uit de zesde klas tegen. Ik begon enkele stukjes te lezen en moest grinniken bij het gedeelte waar ik overdonderd was met gevoelens voor een jongen, die zich nauwelijks bewust was van mijn bestaan.

Op het moment dat ik in het vliegtuig mijn plaats innam voor de volgende stap in een lange zakenreis, hoorde ik een man achter mij tegen zijn reisgezel zeggen: “Ik ben zo blij dat we hier wonen. Ik hou van ons huis.

Heb jij wel eens Gods stem gehoord? Als klein kind had ik geluisterd naar verhalen uit de Bijbel over God die tot de mensen sprak, speciaal als ze gevaar liepen of hulp nodig hadden. Wat ze van God hoorden, gaf hun leiding en hield hun veilig.

Nadat ik was afgestudeerd en terugkeerde naar de familieboerderij om een carrière in het kweken van appels voort te zetten, worstelde ik hevig met de vraag: “Wat kan ik met mijn leven doen om zoveel mogelijk goed te doen?” Ik was een succesvol fruitteler en hongerige mensen hebben eten nodig, dus mijn carrièrekeus leek in orde. Maar ik had ook buren, die aan ziekte, depressie, eenzaamheid, woede, pijn en andere problemen leden.

The Mission of the Herald

In 1903, Mary Baker Eddy established The Herald of Christian Science. Its purpose: "to proclaim the universal activity and availability of Truth." The definition of "herald" as given in a dictionary, "forerunner—a messenger sent before to give notice of the approach of what is to follow," gives a special significance to the name Herald and moreover points to our obligation, the obligation of each one of us, to see that our Heralds fulfill their trust, a trust inseparable from the Christ and first announced by Jesus (Mark 16:15), "Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature."

Mary Sands Lee, Christian Science Sentinel, July 7, 1956

Learn more about the Herald and its Mission.