"Vraag toch de dieren, en zij zullen je onderwijzen, de vogels in de lucht, en zij zullen het je bekendmaken." Dat was de eerste gedachte die bij me opkwam toen ik op een ochtend heel vroeg wakker werd met verschijnselen van griep. Ik vroeg me af wat dit Bijbelvers uit Job 12:7 voor mij en mijn situatie betekende. Job had niet alleen te maken met grote moeilijkheden, maar ook met drie vrienden, die meenden dat hij zijn lijden op de een of andere manier had verdiend. God omarmt echter liefdevol Zijn hele schepping – en een andere vriend, Elihu, herinnerde Job eraan dat God de bron is van al het leven (zie 33:4).
Omdat ik God ook als de bron van mijn leven wilde zien, verwelkomde ik de leiding van dat eerste vers. En ik besloot na te denken over de dieren die worden genoemd door de Prediker van The Church of Christ, Scientist: de Bijbel en het leerboek van Christian Science Wetenschap en Gezondheid met Sleutel tot de Heilige Schift van Mary Baker Eddy.
Er kwamen er enkele Bijbelverhalen in mijn gedachten. Een ezelin, die drie keer weigerde om verder te lopen op de weg, zelfs toen Bileam, haar eigenaar – die niet zag dat Gods engel met een getrokken zwaard de weg versperde – het dier herhaaldelijk sloeg, omdat ze ongehoorzaam was (zie Numeri 22:21–35). Ik besefte dat God te gehoorzamen – ook al lijkt dat niet gemakkelijk – altijd de juiste keuze is. Ik dacht terug aan momenten, waarop ik bewust mijn eigen weg was gegaan, maar niet de zegeningen had ontvangen waarop ik had gehoopt. Ik vroeg mezelf af: "Heb ik geleerd te luisteren naar en vast te houden aan Gods eerlijke en rechtvaardige leiding, zonder angst voor de gevolgen?"
Daarna dacht ik aan de leeuwen toen Daniël in hun kuil werd geworpen en hun muil werd toegesloten door Gods engel (zie Daniël 6). Ik stelde me voor hoe ze misschien besloten te vertrouwen op een andere voorziening dan het opeten van Daniël. En ik moest lachen, want er waren momenten geweest waarop ik luidkeels opkwam voor mijn recht op voorziening, terwijl ik echt op Gods zorg had moeten vertrouwen. Ik zou zeker meer bereid kunnen zijn om God mijn mond te laten snoeren.
Toen Jona probeerde te ontkomen aan Gods opdracht om in Ninevé te prediken (zie Jona 1, 2) gaf God een 'grote vis' de opdracht om Jona op te slokken en hem na drie dagen weer uit te spuwen. De gehoorzaamheid van de walvis stond in schril contrast met de ongehoorzaamheid van Jona; en ik begreep hoe belangrijk het is om Gods leiding te volgen. Hoe vaak had ik me in het verleden niet verzet tegen een verandering van koers? Wanneer een stap goddelijk wordt geleid, is het van groot belang om die leiding te volgen.
Er kwamen nog meer bijbelse verwijzingen naar dieren in me op: de wolf en het lam, het geitenbokje en de luipaard, het kalf en de leeuw, de koe en de beer (Jesaja 11:6–9). Ook Christus Jezus noemde in zijn onderwijs soms dieren en vogels, waaronder schapen, raven, spreeuwen en duiven. Belangrijke lessen die bijvoorbeeld toelichten goed om te gaan met mensen die anders zijn dan wij, zachtmoedig te zijn, te vertrouwen op Gods voorziening en anderen te aanvaarden als kinderen van God die onder Zijn bescherming staan.
Vervolgens sloeg ik Wetenschap en Gezondheid erop na, waarin de geestelijke kenmerken van bepaalde schepselen worden uitgelegd: 'de vogels, die boven de aarde vliegen' (blz. 511), wat staat voor verheven hoop; de leeuw, symbool voor morele moed; vee, dat blijk geeft van ijver en vastberadenheid; de worm, die onvermoeibaar volhardt; de wijze slang; de vredige duif; en het onschuldige schaap. Ik zag in dat ik dezelfde goddelijke eigenschappen tot uitdrukking breng en er altijd aan kan werken om ze volmaakt te manifesteren.
Tenslotte dacht ik aan het voorbeeld dat Mary Baker Eddy geeft van een poesje, dat reageert op zijn eigen spiegelbeeld (zie blz. 220). Ik begreep onmiddellijk dat griepsymptomen niets anders waren dan een foutief beeld van leven en gezondheid, dat reageerde op zijn eigen verkeerde opvatting van het bestaan.
Wetenschap en Gezondheid vat beknopt samen wat ik aan het leren was: "Al Gods schepselen bewegen zich in de harmonie van de Wetenschap en zijn onschadelijk, nuttig en onvernietigbaar" (blz. 514). Ik wist dat dit ook voor mij gold. Ik kon niet besmet of vermoeid zijn, noch last hebben van ongemak, want ook ik was "onschadelijk, nuttig en onvernietigbaar".
Op dat moment voelde ik me heerlijk verkwikt. Ik viel in slaap en werd later die ochtend volledig hersteld wakker. Ik had een volle, vruchtbare dag en de symptomen keerden niet terug.
Ik ben dankbaar voor wat dieren mij elke dag leren en voor de uitdaging om die lessen in praktijk te brengen!