Ik begon me serieus in Christian Science te verdiepen op de dag dat ik besefte dat ik misschien niet zou kunnen afstuderen. Ik zat in mijn laatste semester toen een studie-adviseur belde met onverwacht nieuws: ik had niet voldaan aan de vereiste een vreemde taal te spreken. De adviseur verontschuldigde zich voor de late melding, maar wees erop dat het voldoen aan die eis mijn verantwoordelijkheid was. Zonder bewijs dat ik een tweede taal beheerste, zou ik mijn diploma niet krijgen.
Het was verontrustend om te beseffen dat ik me, op de een of andere manier, bijna vier jaar lang niet bewust was geweest van deze eis. Er was geen tijd meer om een taalcursus te volgen. Mijn enige optie was te slagen voor een taalvaardigheidexamen in een taal, die ik me nog maar nauwelijks herinnerde. Ik had op de middelbare school Frans gehad, maar van de kennis die ik ooit had, was niet veel meer over. Het vooruitzicht om binnen enkele weken te slagen voor een examen op universitair niveau leek uiterst onwaarschijnlijk.
Ik verzamelde een aantal Franse studieboeken en begaf me naar het talenpracticum met een eenvoudig plan: intensief studeren en hopen op het beste. Onderweg liep ik langs een Christian Science-leeskamer. Ik bezocht niet regelmatig een plaatselijke Christian Science-kerk, maar op dat moment – geschokt door het telefoontje van mijn studieadviseur en op zoek naar duidelijkheid – besloot ik een paar minuten aan gebed te besteden en te luisteren of ik enige aanmoediging, troost of geestelijke leiding zou ontvangen. Ik zei tegen mezelf dat het een korte pauze zou zijn.
In de leeskamer zag ik meteen een vitrine met Franstalige literatuur over Christian Science, waaronder het boek van Mary Baker Eddy: Wetenschap en Gezondheid met Sleutel tot de Heilige Schrift [Science et Santé avec la Clef des Ecritures] en het tijdschrift De Christian Science Heraut [Le Héraut de la Science Chrétienne].
Destijds bevatte deze uitgave van Le Héraut de Franse tekst en de Engelse vertaling naast elkaar. Ik begon te lezen, vergeleek de twee talen en werkte me door diverse artikelen heen, bestudeerde de woordenschat, taalstijl en grammatica. Ook begon ik “Science and Health” in het Frans te lezen op de pagina ernaast.
Na een uur van rustig en geconcentreerd lezen, overwoog ik opnieuw mijn aanpak van de studie voor het examen. Ik besloot alle beschikbare studietijd in de leeskamer door te brengen – niet alleen om Frans te leren, maar ook om een diepgaander begrip te krijgen van Christian Science en van mijn doel na het verlaten van de universiteit.
De tweetalige artikelen en passages uit “Science and Health” boden een praktische voorbereiding op het Franse taalvaardigheidexamen, waar de nadruk lag op een nauwkeurige vertaling van de ene naar de andere taal. Maar nog belangrijker: ik begon in te zien dat de dagelijkse toepassing van Christian Science ook een actief vertaalproces inhoudt – niet van de ene naar de andere taal, maar van het ene naar het andere standpunt: van een stoffelijk naar een geestelijk begrip van dingen.
Naarmate ik me verder verdiepte in de studie, kreeg ik een duidelijker beeld van mijn verwantschap met God – een relatie die gegrond is in goddelijke standvastigheid en voorziening in plaats van onzekerheid. Dit vereiste een verschuiving in mijn leven van een stoffelijke en beperkte zienswijze naar het erkennen van een geestelijke en volmaakte zienswijze, aangezien ik God weerspiegel als Zijn uitdrukking. Deze verschuiving vereiste geestelijke groei. Ik moest mijn denken vertalen van de illusie van leven in de stof, gekenmerkt door teleurstellingen, gemiste kansen en deadlines, naar een beter begrijpen van onze geestelijke aard – harmonieus, eeuwig en gezegend met overvloed in plaats van beperking.
Wetenschap en Gezondheid legt uit, dat deze geestelijke transformatie tot stand komt ”door het weer overbrengen van de mens en het heelal in Geest” (blz. 209). De volledige passage luidt: “De samengestelde delfstoffen of de gezamenlijke substanties, waaruit de aarde is opgebouwd, de verhoudingen, waarin de vormende massa’s tot elkaar staan, de grootte, de afstanden en omwentelingen van de hemellichamen zijn van geen wezenlijk belang, wanneer wij bedenken, dat zij alle plaats moeten maken voor het geestelijke feit, door het weer overbrengen van de mens en het heelal in Geest.”
Nadat ik een aantal weken in de leeskamer had doorgebracht voor deze studie, besefte ik dat ik me niet alleen zorgen maakte over het examen, maar ook ongerust was over wat er zou gebeuren nadat ik was afgestudeerd. Ik had geen duidelijk carrièrepad of kansen op een baan. Mijn opleiding in de vrije kunsten leek van beperkte praktische waarde te zijn. Hoe kon ik mijn kennis omzetten in iets van waarde voor de wereld? Ik bad om deze angst en mijn sombere toekomstbeeld het hoofd te bieden door mijn manier van denken te veranderen – door een onjuist, stoffelijk beeld van de mens en het universum weer over te brengen in Geest en vervolgens te bidden vanuit een beter begrip van Gods alomtegenwoordige liefde en voorziening voor iedereen. Hoe kon enig geloof aan persoonlijk tekort te schieten of gebrek te lijden, standhouden in deze nieuwe visie?
Toen de tijd voor het examen Frans was gekomen, paste ik kalm alles toe wat ik in de leeskamer had geleerd – zowel de Franse grammatica en woordenschat als een groeiend geestelijk vermogen om God te begrijpen. Ik was ontzettend dankbaar dat ik voor het examen slaagde en de maand daarop volgens planning afstudeerde.
Tien dagen daarna solliciteerde ik bij een internationale ontwikkelingsorganisatie die wereldwijd water- en irrigatie-oplossingen ten uitvoer brengt in ontwikkelingsgebieden. Ik werd uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek, waarbij de gesprekspartner me vertelde dat er een vacature was in het noordwesten van Haïti. Hij had echter één voorbehoud: “Spreek je Frans?” Ik zei dat ik inderdaad een beetje Frans sprak – en kort daarna werkte ik in Haïti. Die eerste werkervaring vormde, net als mijn tijd in de leeskamer, een stevige basis voor zowel voortdurende professionele ontwikkeling, maar ook aanhoudende groei in Christian Science.
Het proces van “het weer overbrengen van de mens en het heelal in Geest” maakt geestelijk begrijpen voor ons allemaal beschikbaar en dit begrijpen kan op alle aspecten van ons leven worden toegepast en met anderen worden gedeeld. Ook verklaart Wetenschap en Gezondheid: “De geestelijke zin is een bewust, voortdurend vermogen om God te begrijpen. Deze zin doet ons zien, dat een geloof met de werken méér is dan een geloof in woorden. De ideeën van de geestelijke zin kunnen alleen in ‘nieuwe tongen’ worden uitgedrukt en deze worden verklaard als het geestelijke oorspronkelijke wordt overgezet in een voor de menselijke gedachte begrijpelijke taal” (blz. 209-210).
Door mijn studie en toepassing van Christian Science heb ik geleerd dat we nooit van God zijn gescheiden. We kunnen elk probleem waarmee we worden geconfronteerd, afwegen tegen wat we weten van Geest – tegen wat altijd al waar is geweest – en we kunnen erop vertrouwen dat God, Waarheid, in ons dagelijks leven tot ons spreekt in praktische taal die we kunnen begrijpen.