Ik heb er altijd van gehouden, dat Christian Science is gebaseerd op de leringen van Christus Jezus, zoals die in de Bijbel staan. Jezus onderwees zijn volgelingen door zijn opmerkelijke voorbeeld, waaronder talloze genezingen, zijn preken en gelijkenissen. En de geschriften van Mary Baker Eddy, de Ontdekster en Grondlegster van Christian Science – in het bijzonder Wetenschap en Gezondheid met Sleutel tot de Heilige Schrift – helpen ons de geestelijke betekenis van Jesus’ onderricht en het geïnspireerde Woord van de Bijbel te begrijpen.
Een voorbeeld van het onderricht van Jezus staat in het zevende hoofdstuk van het Evangelie van Lukas. Simon de Farizeeër nodigt Jezus uit om bij hem thuis de maaltijd te gebruiken. Een vrouw, die in de stad woont en een twijfelachtige reputatie heeft, hoort dat Jezus daar zal zijn en zij gaat er ook heen. Ze maakt gebruik van de gelegenheid om haar oprechte dankbaarheid aan hem te betuigen. Terwijl Simon afkeurend toekijkt, wast zij Jezus' voeten met haar tranen van berouw, droogt ze af met haar lange haar en zalft ze met kostbare zalf (zie Lukas 7:36-50).
In Wetenschap en Gezondheid geeft Mary Baker Eddy op de eerste tweeënhalve bladzijden van het hoofdstuk: “De Toepassing van Christian Science” haar uitleg over dit opmerkelijke tafereel. Ze vergelijkt de berouwvolle en eerbiedige houding van de vrouw, door velen inmiddels geïdentificeerd als Maria Magdalena, met de hoogmoedige en veroordelende gedachten en daden van Simon. Alvorens zich tot de lezer te wenden met deze treffende beschouwing, wijst ze erop, dat het voorbeeld van de vrouw een uiting is van de eigenschappen, die het meest wenselijk zijn voor genezing door Christian Science.
“Hier rijst een ernstige vraag, een vraag die wordt ingegeven door een der noden van onze tijd. Zoeken Christian Scientisten Waarheid, zoals Simon de Heiland zocht, uit stoffelijke behoudzucht en om persoonlijk eerbewijs? Jezus zei tot Simon, dat zoekers als hij slechts een karige vergelding gaven voor de geestelijke loutering, die de Messias bracht. Indien Christian Scientisten als Simon zijn, dan moet ook van hen worden gezegd, dat zij weinig liefhebben”.
“Bewijzen zij daarentegen hun eerbied voor Waarheid, of Christus, door oprecht berouw, door een gebroken hart, blijkend uit zachtmoedigheid en menselijke liefde, zoals deze vrouw die toonde? Zo ja, dan mag ook van hen gezegd worden, wat Jezus van de onwelkome bezoekster zei, dat zij inderdaad veel liefhebben, omdat hun veel is vergeven” (Wetenschap en Gezondheid, blz. 364).
Ik zou graag willen antwoorden dat ik altijd “de Heiland zocht”, zoals Maria dat in dit geval deed. Het is gemakkelijk in te zien waarom zij een voorbeeld voor ons is en te verlangen om meer op haar te lijken. Het is ook gemakkelijk om op Simon neer te kijken. Maar eerlijk gezegd zijn er momenten geweest, waarop ik me net zoals Simon heb gedragen.
Hield Jezus meer van Maria dan van Simon? Was hij in staat iets anders te zien dan de volmaakte mens? Wetenschap en Gezondheid zegt: "Jezus aanschouwde in de Wetenschap de volmaakte mens, die voor hem zichtbaar was, waar door stervelingen een zondig, sterfelijk mens wordt gezien” (blz. 476-477). Christus Jezus, de Messias, hielp individuen om zichzelf beter te begrijpen en een stap te nemen, die naar meer geestelijkheid leidde. De liefde en genegenheid van de vrouw, evenals haar oprechte berouw, brachten hem ertoe haar zonden te vergeven. Simons zelfingenomen ongevoeligheid rechtvaardigde een terechtwijzing, maar die terechtwijzing bood hem de mogelijkheid om de situatie beter te begrijpen, berouw te tonen en voortaan meer lief te hebben.
Ik ben dankbaar voor ieder moment, dat de Christus, Waarheid, mij ophief uit een stoffelijk gezichtspunt – hetzij door vergiffenis of door een verdiende terechtwijzing.
Jaren geleden belandde ik in een situatie, waarin zelfingenomen verontwaardiging de overhand leek te krijgen. De bestuursleden van de non-profitorganisatie waar ik werkte, namen een besluit waar ik het totaal oneens mee was. Ik vertelde de uitvoerend directeur dat ik de voorzitter van het bestuur zou bellen om mijn gezichtspunt toe te lichten. Ik zei: "Als ze me ontslaan, het zij zo!”
Ik pleegde het telefoontje voordat de directeur me kon tegenhouden en ik liet de voorzitter van het bestuur in niet mis te verstane bewoordingen weten hoe onjuist ik de beslissing vond en dat hiermee een kans was gemist om het goede werk van de vrijwilligers van de organisatie te erkennen. Toen ik klaar was, hing ik op en leunde achterover in mijn bureaustoel.
Dat was het moment waarop een christelijke terechtwijzing mij de gelegenheid bood om de situatie helderder te zien. Ik hoorde: "Eric, je kunt het volkomen bij het rechte eind hebben, maar zodra je de hand van de goddelijke Liefde loslaat, zit je er volledig naast."
Als er zoiets bestaat als een geestelijke klap in het gezicht, dan was dit er een. Mijn zelfingenomenheid werd volledig ontwapend. Het was een echt “Ik heb u iets te zeggen” moment. Ik zag de situatie onmiddellijk vanuit een geestelijker perspectief en voelde oprecht berouw over mijn gedrag. Ik vertelde de directeur wat er was gebeurd en belde meteen de voorzitter van het bestuur om mijn excuses aan te bieden. Dankzij die les en de liefde en genegenheid van dat bestuurslid heb ik nog vele jaren bij de organisatie gewerkt, zonder ooit weer de behoefte te voelen om zo uit te vallen.
Sinds die ervaring heeft Simon de Farizeeër een speciaal plekje in mijn hart. In het bijbelverhaal komen we niet te weten of de terechtwijzing van Jezus hem ertoe aanzette meer zachtmoedigheid en menselijke genegenheid te tonen, maar we weten wel dat Jezus' genezende missie doeltreffend was en dat zijn liefde voor Simon dus vrucht moet hebben gedragen. De Christus, Waarheid, laat ons nooit achter op de plek waar hij ons aantrof.
In de woorden van Jesaja: “Alle dalen zullen verhoogd worden, alle bergen en heuvels zullen verlaagd worden; wat krom is, zal recht worden; wat rotsachtig is, zal tot een vlakte worden” (40:4).
Maria’s dal van zonde werd verhoogd en Simons berg van trots werd verlaagd door de liefde van God. Niets is onmogelijk voor de helende aanraking van Christus.