Vele jaren geleden, toen mijn zoons nog jonge tieners waren, spraken we met mijn zus en haar kinderen af om een dag naar een waterpark te gaan. Daar viel het mijn zus op dat er een zwarte plek op mijn kuit zat. Ze dacht dat het een spin was. Ik houd van spinnen, maar wat ik zag, beviel me niet. Het was geen spin, maar een zwart gezwel. Ik was ontzettend bang. In de dagen daarna bleef het gezwel groeien en vertoonde andere verontrustende tekenen.
In die tijd hield mijn vast vertrouwen in God mij op de been. Dat was gegroeid nadat mijn man eerder door een Christian Science-behandeling van alcoholisme was genezen (zie Arnold "Judge" Wynecoop, Healed of alcoholism, Christian Science Sentinel, 14 september 2009). Ik was ervan overtuigd dat God ook deze lichamelijke aandoening kon genezen. Daarom nam ik contact op met een Christian Science-practitioner voor behandeling. In de twee jaar die volgden, kreeg ik op verschillende momenten steun van vier geweldige practitioners. Ieder van hen heeft mij enorm veel geleerd over genezing volgens de Christian Science-methode. Ik koester hen allemaal om de bemoedigende rol die zij in mijn leven hebben gespeeld.
Deze genezing vroeg om volharding in gebed. discipline mij af te wenden van het angstaanjagende beeld van ziekte en de door God geschonken volmaaktheid van mijn ware wezen als werkelijkheid te aanvaarden. Ik begon veel gewicht te verliezen en soms kon ik de trap niet op naar de slaapkamer om naar bed te gaan.
Toen ik merkte dat de aandoening zich leek uit te breiden, belde ik in grote angst een practitioner. Zij vroeg mij om tijdens haar gebed “de wetenschappelijke verklaring van het zijn” te lezen. Mary Baker Eddy verklaart: "Er is geen leven, waarheid, intelligentie noch substantie in de stof. Alles is oneindig Gemoed en zijn oneindige manifestatie, want God is Alles-in-alles. Geest is onsterfelijke Waarheid; de stof is sterfelijke dwaling. Geest is het werkelijke en eeuwige; de stof is het onwerkelijke en tijdelijke. Geest is God en de mens is Zijn beeld en gelijkenis. Daarom is de mens niet stoffelijk; hij is geestelijk" (Wetenschap en Gezondheid met Sleutel tot de Heilige Schrift, blz. 468).
Terwijl ik deze verklaring bestudeerde, sprong het woord is eruit. Ik had steeds gebeden met het oog op de toekomst, maar dit herinnerde mij eraan dat de toekomst nu is. Ik zag dat ik op datzelfde moment al volledig en volmaakt was. Nu! Ik hoefde niet te blijven bidden om ooit volledig of volmaakt te worden. Bemoedigd door dat inzicht ging ik naar bed en viel in slaap. Toen mijn man later naar boven kwam om naar bed te gaan, zei hij dat mijn gezicht straalde van vrede. Bijna dertig jaar later herinner ik mij die opmerking nog steeds.
Er waren in die periode verschillende keerpunten. Eén daarvan vond plaats op een middag terwijl ik aan de eettafel de Christian Science Sentinel zat te lezen, gewoon omdat ik genoot van dat tijdschrift. Ik las een artikel van Ann Kenrick met de titel “What joy!” [Wat een vreugde!], compleet met uitroepteken (28 maart 1988).
In dat artikel maakt zij ons bekend met Jeremy Regard. Hij was een Fransman en werkte als lasser. We weten dat hij Christian Scientist was, maar verder is er weinig over hem bekend. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden hij en zesduizend andere Fransen opgepakt en naar een concentratiekamp in Duitsland gestuurd. Daar ontmoette hij Jacques Lusseyran, een negentienjarige blinde verzetsstrijder. Ondanks de wrede omstandigheden – waaronder overvolle barakken waarin de gevangenen moesten verblijven – voelde Jacques de vreugde die Jeremy uitstraalde. Die vreugde kwam van binnenuit: uit zijn besef van de werkelijkheid van God, het goede, en van de onwerkelijkheid en machteloosheid van het kwaad. Dit werkte opbeurend op iedereen om hem heen..
Toen ik dat artikel las, dacht ik: "Als Jeremy Regard de onwerkelijkheid van een concentratiekamp kon zien, dan kan ik ook de onwerkelijkheid van dit kwaadaardige gezwel zien. Ook ik kan de vreugde voelen die voortkomt uit de overtuiging dat Gods aanwezigheid en macht allesomvattend zijn." De hele dag gingen mijn handen spontaan omhoog en hoorde ik mezelf zeggen: "Wat een vreugde! Wat een vreugde!"
De openbaring dat niets mijn door God gegeven vreugde kon wegnemen, werd voor mij het beslissende keerpunt. Vanaf dat moment begon de genezing zichtbaar te worden. Niet omdat ik mijn vooruitgang afmat aan wat er met mijn lichaam gebeurde, belangrijker was de transformatie die in mijn bewustzijn plaatsvond. De angst week steeds verder terug, terwijl de vreugde van Gods nabijheid mijn gedachte steeds verder vulde.
Er was geen ruimte meer voor iets anders dan schoonheid en harmonie en dat werd ook zichtbaar op mijn lichaam. Ik merkte dat de zwelling op mijn kuit, die eerst zo groot als een golfbal was, bijna geheel was verdwenen. Ook de ziekteverschijnselen op andere delen van mijn lichaam begonnen te verdwijnen en waren al snel weg. Mijn normale gewicht kwam terug en ik ging weer fulltime werken..
Ik herinner me dat ik datzelfde jaar tijdens de Dankdienst in mijn plaatselijke kerk over deze genezing getuigde. Ik dankte Mary Baker Eddy voor het delen van haar ontdekking van Christian Science. Ik dankte ook de schrijvers van de Christian Science-tijdschriften die mij hadden geleerd om het universum op een nieuwe, geheel geestelijke manier te bekijken. En ik dankte de Christian Science-practitioners voor hun gebeden en steun. Ieder van hen deelde metafysische inzichten die mij troost en moed gaven. Die inzichten waren de staf waarop ik kon leunen.
Deze genezing, samen met de genezing van mijn man van alcoholisme, heeft mij doen inzien dat er geen gesloten deuren bestaan en geen struikelblokken om God te begrijpen. Van Hem is het koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid.
Tina Wynecoop